كرد كه آن را برداريد و بر دوش حاملان عرش نهيد جبرئيل يك گوشه بگرفت و گفت سبحان اللّه و ميكائيل گوشه ديگر بگرفت و گفت الحمدللّه و اسرافيل جانب ديگر و گفت لا إله الا اللّه و عزرائيل طرف ديگر را گرفت و گفت اللّه اكبر و عرش را برداشتند و بر دوش حمله نهادند و چون گرانى عرش بر دوش حمله عرش رسيد گفت لا حول و لا قوة الا باللّه العلى العظيم آن گرانى بر ايشان سبك گشت پس هر بندهء مؤمن كه يك بار اين كلمات را بگويد ثواب حمله عرش و جملهء ملائكه در نامهء اعمال او بنويسند و اثقال دنيا و عقبا بر او سبكبار گردد و مستغرق رحمة الهى شود و جابر بن عبد اللّه انصارى و لقمان بن عامر روايت كرده‌اند كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله و سلّم فرموده كه مرا اذن داده‌اند كه بعضى از احوال عرش و حملهء آن را بشما بگويم بدانيد كه حق تعالى عرش را از جوهر سبز خلق نمود و او را هزار هزار و ششصد و شصت و شش هزار سر است و بر هر سرى از آن هزار هزار و ششصد و شصت و شش هزار دهان و در هر دهانى هزار هزار و ششصد و شصت و شش هزار زبان و از هر زبانى هزار هزار و ششصد و شصت و شش هزار لغت تسبيح خدا مىكند و ثواب آن را بامتان من ميدهد و عظمت آن بمثابه است كه حزقائيل كه فرشته‌ايست و او را هشتاد هزار پر است و از هر پرى تا پرى ديگر او هشتاد هزار ساله راه بخاطر او گذشت كه طول و عرض عرش را بداند استغاثه طلبيد از خداى تعالى تا پرهاى او را مضاعف گرداند حق تعالى اجابت كرد صد و شصت هزار سال بپريد تا هشتاد هزار بار آخر از پريدن سست شد و باز از خدا مدد طلبيد از جانب حضرت عزت بوى خطاب رسيد كه اى حزقائيل اگر تا انقراض عالم پرواز كنى از يك قايمهء عرش من نپريده باشى آنفرشته گفت سبحان ربى الاعلى و بحمده حق تعالى امة مرا امر كرد كه در سجود اين تسبيح بگويند تا ثواب حزقائيل ايشان را باشد و عظمت حاملان بر وجهى است كه از گوش تا گوش هر يك از ايشان هفتاد هزار ساله راهست - از امام جعفر صادق عليه السلام منقولست كه هيچ چيز از عرش خائف تر و خاشعتر نيست و از جملهء كلمات او اينست كه اعوذ باللّه من غضب اللّه و اعوذ باللّه من سخط اللّه اعوذ باللّه من نقمة اللّه آورده‌اند كه چون حق تعالى عرش را بيافريد بخاطر فرشتگان گذشت كه آيا از عرش چيزى بزرگتر باشد حق سبحانه مارى بيافريد تا عرش را بگرد دم خود درآورد و هنوز از عرش چهار دانك او زياده آمد و او هفتاد هزار بال دارد و هفتاد هزار رو و در هر روئى هفتاد هزار دهان و در هر دهانى هفتاد هزار زبان و بر هر زبانى هفتاد هزار لغت تسبيح خدا مىكند و ثواب آن را بشيعيان آل محمد ميدهد و حاملان عرش بعد از تسبيح و تحميد پروردگار خود حسن عافيت مؤمنان را از او سبحانه استدعا ميكنند وَ يَسْتَغْفِرُونَ و طلب آمرزش ميكنند و ثواب لِلَّذِينَ آمَنُوا براى آنان كه ايمان آوردند و استغفار